"ท้อแท้"
มันเป็นส่วนหนึ่งที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับคนๆหนึ่ง
แต่ถ้าว่ามันขึ้นอยู่กับกำลังใจและเวลาของคนๆนั้น
ว่าที่จะให้มันเกิดมาเมื่อไหร่หรือบ่อยแค่ไหน
และ
คนส่วนมากเลือกที่จะปิดธรรมชาติส่วนนี้เอาไว้
บางคนซ่อนไม่ดีก็จะมีคนมองเห็น
บางคนก็ซ่อนดีจนนึกว่าไม่มี
ท้อแท้
ไม่ใช่เรื่องไม่ดี
ท้อแท้
ไม่ได้เลวร้าย
ท้อแท้
ไม่ได้น่ารังเกลียด
มันเป็นธรรมชาติ
ที่
เป็นตัววัดว่าตอนนี้
อ่อนแอหรือเข้มแข็งซักเท่าไร
เพียงแค่เราต้องแบ่งให้ถูก
ว่า
เวลาไหนควรเป็นอย่างไร
"เข้มแข็ง"
เพื่อที่จะทำได้อย่างหวังและถึงจุดหมาย
"อ่อนแอ"
เพื่อที่จะมานั่งมองตัวเองและข้อผิดพลาด
แต่มันต้องไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เราต้องหยุดฝัน
บางครั้ง
ก็ต้องเข้มแข็งเพื่อที่จะดุแลคนรอบข้าง
แต่บางเวลา
เราก็ต้องการคนดูแลเหมือนกัน
ไม่มีใครหรอกที่ท้อแท้ได้ทุกเวลา
และ
เข้มแข็งได้ทุกนาที
บางทีที่เราเจออะไรเลวร้าย
ร่างกายเราจะยอมให้เราท้อแท้ได้
ร้องไห้ได้
ธรรมชาติจะยอมให้เราอย่างไม่มีข้อแม้
และ
สิ่งๆนี้มันก็เป็นการที่เราซื่อสัตย์ต่ออารมณ์ของตัวเอง
ช่วยให้ผ่อนคลายและคลายความกดดัน
ไม่จำเป็นต้องทนเชิดหน้าขึ้นฟ้า
เพื่อให้ใครเห็นว่าเข้มแข็ง
แต่
ท้อแท้ก็ต้องมีเวลาของมัน
บางทีเราก็ต้องยอมอ่อนแอเพื่อที่วันข้างหน้าจะได้เข้มแข้งขึ้น
ถ้าไม่เคยอ่อนแอแล้วจะรู้ได้ไงว่าวันนี้เราเข้มแข็งซักเพียงใด
สุดท้าย
สุขหรือทุกข์ความคิดเท่านั้นที่จะกำหนดมัน
"""""""""""
